عاااااااشقم
عاااااشقم!!!!!
.
.
.
عاااااااشق اون "بالاسری"!!!!
که نه خیانت میکنه
نه تنهات میذاره...
✿_❤_❀_♥_✿_♥_❀_❤_✿✿_❤_❀_♥_✿_♥_❀_❤_✿
مجازی
مجازی است و همه خوب
مجازی است و همه متنفر از دروغ
مجازی است و همه بیزار از نامردی
مجازی است و همه مهربان
مجازی است و همه زیبا چهره
در این مجازی هیچکس خیانت نکرده است؛ همه خیانت دیده اند
در این مجازی هیچکس دل نشکسته است؛ همه دلشان شکسته است
در این مجازی هیچکس بد نیست؛ همه خوب هستند
ای "مجازی "های بی عیب, در "واقعی" کجا هستید؟؟؟
صبور باش...
یادت باشد
دلت که شکست ، سرت را بگیری بالا
تلافی نکن ، فریاد نزن ، شرمگین نباش...
حواست باشد ؛
دل شکسته ، گوشههایش تیز است.
مبادا که دل و دست آدمی را که روزی دلدارت بود زخمی کنی به کین،
مبادا که فراموش کنی روزی شادیش، آرزویت بود...
صبور باش و ساکت.....
گاهی دیدن یک عکس دو نفره تو رو یاد اون نمی ندازه !
تورو یاد خودت می ندازه ...
که چقدر شاد بودی ، که چقدر خندون بودی ، که چقدر جوون بودی !
گاهی آدم ها دلشون فقط برای خودشون تنگ می شه ...
دلم واسه خودم تنگه ...
و باز تنهایی...!!!
درمکه که رفتم خیال میکردم دیگر تمام گناهانم پاک شده است
غافل از اینکه تمام گناهانم گناه نبوده
و تمام درست هایم به نظرم خطا انگاشته و نوشته شده بود
درمکه دیدم خدا چند سالیست که از شهر مکه رفته
و انسانها به دور خویش میگردند
در مکه دیدم هیچ انسانی به فکر فقیر دوره گرد نیست
دوست دارد زود به خدا برسد و گناهان خویش را بزداید
غافل از اینکه آن دوره گرد خود خدا بود
درهمان نماز ساده خویش تصور خدارا در کمک به مردم جستجوکنم
شاد کردن دل مردم همانا برتر از رفتن به مکه ایست که خدایی در آن نیست.
"حسین پناهی
دلگیرم از تنهایی های مکرر . . .
از مردمانی که بودنشان را ادعا میکنند . . .
و از زمانه که محبت طلب کردم و هیچ نبود .. . .نه دستی . . .نه دوستی . . .
و باز تنهایی...!!!
ما،
نسلی هستیم که،
بهترین حرفهای زندگیمان را نگفتیم…
تایپ کردیم...
به من نخند...
دیشب با خدا دعوایم شد ......
با هم قهر کردیم .....فکر کردم دیگر مرا دوست ندارد......
رفتم گوشه ای نشستم .... چند قطره اشک ریختم..... و خوابم برد
صبح که بیدار شدم .... مادرم گفت...
نمیدانی از دیشب تا صبح چه " بارونی " می آمد ....!!
من دیوانه نیستم فقط کمی تنهایم همین !
چرا نگاه می کنی ؟ تنها ندیده ای ؟
به من نخند ، من هم روزگاری عزیز دل کسی بودم
بودن همیشه در فریاد نیست...
باید بازیگر شوم ،
آرامش را بازی کنم
باز باید خنده را به زور بر لبهایم بنشانم
باز باید مواظب اشک هایم باشم
باز همان تظاهر همیشگی ” خوبم … ”
تنها برخی از آدمها
باران را احساس می کنند …
بقیه فقط خیس می شوند
گاهی سکوت دوست معجزه می کند و تو می آموزی که بودن همیشه در فریاد نیست